A A A Robert Koprowski - Kanał RSS

Założenia systemu pomiarowego

Zasady konstrukcji systemu pomiarowego

Przy opracowaniu systemu pomiarowego jego autorzy kierowali się następującymi założeniami:

  • równoczesny pomiar wybranych punktów całego ciała pacjenta, zarówno z przodu, jak i z tyłu,
  • rejestracja kamerami cyfrowymi,
  • możliwe zminimalizowanie ilości kamer,
  • skromne potrzeby powierzchniowe systemu na stanowisku pomiarowym,
  • autorskie oprogramowanie systemu.

Analityczne rozwiązanie problemu wyznaczenia przestrzennych współrzędnych mierzonych punktów opiera się na zasadzie budowy przestrzennego modelu i jego orientacji w przestrzeni układu odniesienia. Model jest budowany po orientacji wzajemnej zdjęć, wiązki promieni rzutujących obu kamer mają znane parametry rzutowania (położenie punktu głównego zdjęcia, odległość obrazowa, współczynniki dystorsji obiektywu) dostarczone przez proces kalibracji.

Schemat systemu na stanowisku pomiarowym wraz z rozmieszczeniem punktów pomiarowych

Rys. Schemat systemu na stanowisku pomiarowym wraz z rozmieszczeniem punktów pomiarowych

Obserwacje – mierzone na obrazach cyfrowych ekranowe współrzędne punktów przeliczane są do układu zaczepionego w środku obrazu, wprowadzane są do nich poprawki wynikające z istnienia dystorsji obiektywu i położenia punktu głównego zdjęcia: Powstały w oparciu o te założenia system pomiarowy, (Rys. poniżej) do rejestracji obrazów wykorzystuje dwa cyfrowe aparaty fotograficzne, wykonuje się nimi równocześnie zdjęcia o osiach lekko zbieżnych w taki sposób, aby na nich oprócz ciała pacjenta uwidocznione było również odbicie tylnej jego części w lustrze. Użycie lustra pozwala na wykorzystanie do równoczesnej rejestracji całego ciała człowieka tylko dwóch aparatów o równocześnie wyzwalanych migawkach, daje również możliwość ograniczenia powierzchni lokalowej wymaganej przy pracy systemu.